تبليغاتX
رقص سایه ها




















رقص سایه ها

به خدا امراض روانی مثل عقده ی حقارت و ... مال قشر خاصی نیستا.دیگه امروز مطمئن شدم.همین خانم دکتر،استاد محترم!!!!من.امروز خیر سرمون یه امتحان داشتیم خفن.(یکی از دو درس فجیع داروسازی).سوال که ۶۰ تا برگ بود.هر سوال هم ۱۲۰۰ شاخه میشد.من هنوز نصف سوالا بودم.اومده بالا سرم میگه زود باش همه بچه ها یه دورو زدنا.

بعدشم داد میزنه ۳۰ دقیقه دیگه بیشتر وقت نمونده.اینو که گفت،قبض روح شدم.از اول جلسه هم که مدام عین وروره جادو پشت گوشم وزوز میکرد(طبق معمول داشت سر مسئول جلسه رو میخورد).اصلا این خانم مشکلات حاد داره.آخر امتحان در اومده بهمون میگه شماها همتون نصف نمره رو شاید!! بیارین.

گفتم که.امان از مرض عقده.

نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم خرداد 1386ساعت 10:30 قبل از ظهر توسط سمیه| |

کوه آهسته گام بر می داشت                               پیکر آفتاب بر دوشش

مثل آتشفشان خاموشی                                      کوه بود و غرور خاموشش

کوه می رفت و پا به پایش نیز                                کاروان کاروان غم و اندوه

کوه می رفت و بر زمین میماند                              یک ددماوند ماتم و اندوه

وقت آن بود تا در آن شب سرد                              خاک میهمان آفتاب شود

وقت آن بود سقف سنگی شب                            خم شود، بشکند،خراب شود

کوه با آفتاب نیمه شبش                                     سینه ی خاک را چراغان کرد

دور از آن چشمهای نا محرم                               عشق را زیر خاک پنهان کرد

ماه از کوه چهره می دزدید                                 تاب آن دشت گریه پوش نداشت

کوه سنگین و خسته برمیگشت                          آفتابی به روی دوش نداشت

کوه می رفت و پشت نخلستان                           با دلی داغدار گم می شد

کوه می رفت و خانه ی خورشید                         در مهی از غبار گم می شد

 

نوشته شده در چهارشنبه نهم خرداد 1386ساعت 2:22 بعد از ظهر توسط سمیه| |


Design By : Night Skin