کی 0ای 0او  یک پروژه ی جهانیست که از تمام افراد کره ی زمین دعوت میکند به هر زبان دلخواه در چهار صفحه افکار ، ارزشها ، معیارها ، آرزوها ، ترسها ، انتظارات خود را برای زمینی های 50 هزار سال بعد بنویسند.

جان فیلیپ طراح این پروژه اینک در میان ما نیست.اما پروژه ی او توسط یونسکو اکنون در دست اجراست.ماهواره ارین بانک ، پیامها را به همراه محفظه ی الماسی که درون ان قطره ای از خون یک انسان به همراه نمونه هایی از خاک ، هوا و آب سیاره ی ما جای گرفته اند به همراه نمونه ای از تصاویر زمینیان با خود به فضا خواهد برد.به مداری اطراف زمین که جایی متعلق به همه کس و هیچ کس است...

من می خواهم پیامم را اول اینجا بنویسم...

"سلام تویی که هرگز ندیدمت.می دانی من انسانی از 500 قرن پیشم.راستی می توانی زبانم را بفهمی؟یا نوشته هایم هم مثل خودم فسیل شده؟ در زمینی که ما زندگی میکنیم مترجمان اندکی هستند که خط میخی را کالبد شکافی می کنند..امیدوارم در روزگار شما هم کسانی باشند که زبان فارسی را تشریح کنند.آخر نمی دانی حافظ خواندن چه حالی میدهد.

همیشه از مرگ می ترسیده ام و بین خودمان بماند.این روزها ترسم 10 برابر شده است.داری می خندی نه؟آره می دانم حالا که این نامه را می خوانی سالهاست که از روبرو شدنم با این ترس می گذرد.راستی من یک دخترم.چند ماه دیگر مانده تا 24 ساله شوم و خب البته همین چند ماه هم مانده تا دکتر شدنم.قرار است این نامه بدون ذکر نام باشد.اما من می خواهم تو نامم را بدانی..سالهاست که  در چهار حرف پشت سرهم خلاصه شده ام.س م ی ه .

گفته اند از آرزوهایمان بنویسیم..دلم می خواهد فقر نباشد.چی؟!! نمی فهمی یعنی چی؟!! یعنی تا حالا ندیده ای کسی بوی کباب به دماغش بخورد و کنار خیابان از شدت ضعف بالا بیاورد؟ چه می گویم.تو که نمی دانی کباب چیست.

دلم می خواهد بین این همه روزمرگی ، بین این همه عاشق های کاغذی، یک عاشق واقعی داشته باشم.از تو چه پنهان دلم می خواهد حالا که می توانم یک معشوق راستین باشم یک عاشق راستین هم داشته باشم...دل است دیگر.باید روزی ، جایی ، به کسی امیدوار شود..برای ادامه..آخر  می دانی روزگار کثیفی داریم. حرفم را پس میگیرم.وقتی همه چیز دروغ است "راستین" دیگر معنی ندارد!!راستی شما هم عاشق می شوید؟تو چی؟عاشق شده ای؟ یا روزگارتان از حال و روز ما هم ترحم برانگیزتر است؟

می دانی ! دوست دارم جهانگردی کنم.اما نمی شود.چرا؟چون پولش را ندارم.چون دخترم.چون در جایی زندگی میکنم که ...بی خیال بابا..باز که داری به آرزوهام می خندی.آره می دانم.شماها که چشمتان را روی هم بگذارید آن طرف دنیایید.این همه وسایل سریع السیرتان که نمی دانم اسمشان چیست خب معلوم است که کارتان را راحت کرده اند..کافیست اراده کنید..اما چه کنیم.از اراده هم خیلی وقتها کاری بر نمی آید.راستی شما هم دخترهایتان این همه معذوریت دارند؟

ما که حتی نمی توانیم دوچرخه سواری کنیم.یا مثلا تنهایی برویم مسافرت.اینجا زنها ضعیف شمرده می شوند.و چه سختی ها که نمی کشیم.البته وضعمان آنقدرها هم بد نیست.ما هم تکنولوژی داریم. نمونه اش همین نامه.که پست شده به جایی در ناکجا آباد..البته برای ما ناکجا آباد است.شما را که به عنوان یک برنامه ی علمی- تفریحی لابد برده اند همان مداری که الان برای ما جایی متعلق به همه کس و هیچ کس است.

راستی شما هم قرآن می خوانید؟نماز چطور؟ شما هم با هم بحث می کنید که خدا مشروب را برای مردمان 500 قرن پیش که در دوران جاهلیت بودند حرام کرد؟ آخر ما که نشسته ایم و برای خودمان توجیه می کنیم. به نظر خودمان حسابی عقل کلیم.قران 1400 سال پیش آمده.یعنی برای ما 14 قرن پیش.ما که همه ش می گوییم این قوانین برای مردمان عصر جاهلیت بود..جالب است.پس ما هم برای شما مردمان عصر جاهلیتیم!!!

آخرین روز سال 2009 میلادی ، یعنی همین امسال اخرین فرصت من برای ارسال این نامه در سایت WWW.KEO.ORG به توست.به تویی که نمی شناسمت.اما حالا تو مرا می شناسی.و همین کافیست...