سر نوشت: بنده دفاع نمودم. از پایان نامه.

امروز مامان ما بعد عمری یادش اومده که بله.یک عدد فرزند مونث در اهواز خوزستان دارد و چه خوب که عصر جمعه ای یه زنگی بهش بزنه و خلاصه یه یادی از بچه ش بکنه و دلی شاد کنه و از این حرفا و الی آخر. ایشون دو بار زنگ زدن و بنده نمی دونم کجای خونه ماندانا اینا داشتو ور میزدم که نفهمیده بودم. تا اومدیم به خودمون بجنبیم و زنگ بزنیم ایشون زنگ زده و من در کمتر از کسری از ثانیه گوشی را برداشته و قبل از آنکه دکمه جواب را بفشاریم در گوش چپانده و هی الو الو میگنیم.خلاصه عقلم سر جاش اومده و دکمه را فشردم.یک عدد صدای خفنگ از آنورگوشی میگوید: تو کجایی که گوشی رو جواب نمیدی؟ بنده سلام عرض نموده و ایشون فرمودن خواب بودی؟ گفتم آره!! گفت چرا؟ گفتم دیگه خواب که چرا نداره که. میگه نه یعنی خب ساعت 6 عصر چرا خوابی؟ بنده مثل خر در گل دروغ گفته شده مانده ام. میگم خب بیکاریم هی میخوابیم. میگه پس مگه داروخونه نمی ری؟میگم ماماااااااااان امروز جمعه س خدا بخواد. میگه چرا پس تسویه حساب نکردی؟ بنده بازمجبورم بگم که مامان امروز جمعه س. میگه خب یعنی حالا کی تموم میشی؟ خوشم میاد مامانم از خودم بدتره وقتی کم میاره همچین خودشو می زنه به اون راه که اگه حواست بهش نباشه گم میشه. خودم موضوع را شدیدا پیچانده و میگم خب چه خبر دیگه؟ میگه خب هیچی.تو این چند روز که من خونه نبودم دختر عمه بابات زنگ زده به بابات و گفته که یه خواستگار !!!! برای سمیه پیدا کردم. خلبانه. حالا نمی دونم خلبانه ، کمک خلبانه ، شاگرد خلبانه ، شوفر خلبانه ، مسافر یه هواپیما بوده ، از کنار یه خلبان رد شده ، خلاصه نمی دونم چیه. گفتم بگم بهت. من بعد یک ساعت خنده با گفتن این که " کوفت چقدر میخندی " مامانم، به خود آمده و میگم به این دختر عمه هه بگو من قصد ازدواج ندارم. مامانم میگه باشه. ولی یه جوری میگه باشه که در واقع انگار یه فحش آبدار روونه ما کرده.میگم مسخره میکنی مامان؟ میگه نههههههههه.چرا مسخره کنم؟؟؟ تو که قصد ازدواج نداری میدونم.ایشالله چهل ینجاه سالت که شد یه قبرستونی !!!!!!!!! میاد میگیرتت. من دیگه رسما در حال انفجارم از خنده.میگم قبرستون؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ از کجات در آوردی اینو مامان؟ مامانم هم دیگه خنده ش گرفته بود.

گفتم بابا 3 تا دختر شوهر دادی چه خیری دیدی از دوماد که حالا یکی دیگه می خوای اضافه کنی به کلکسیون؟ میگه نه والا هیچ خیری ندیدیم. میگم پس همینجوری خوبم دیگه. میگه حالا آره راحت باش فعلا.   

مینا عین خودم ولو شده تو خونه ماندانا. میگه سمیه دارم فکر میکنم تو یه دلقک پنهان در وجودت داری که من خوشم میاد ازش. میگم خنگ من یه دلقک آشکار دارم.یه چیزای دیگه ای پنهان دارم که تو نمی فهمیشون.میگه سمیه تو دقت کردی چشم و ابروت خیلی خوشگله؟ میگم خب؟ میگه فقط اگه این میمیک های ابلهانه رو به قیافه ت ندی و یه کم عشوه زنونه بیای خیلیا عاشقت میشن احمق جون. چرا اینقدر خشنی؟بنده در حال شکفتنم از این همه ابراز علاقه و تعریفات مینا و کلا همه چی چقدر قشنگه و اینا. میگم مگه ابله هستم من که واسه یه مشت پسر ..... عشوه بیام؟ کلا باید یه فرقی داشته باشم با بقیه دخترا یا نه؟ اینقده بدم میاد انسانیتم پشت زنانگی و حربه های زنانه پنهون بشه که نگو.در این لحظه من به شدت جدی هستم و در حال سخنوری. میبینم مینا به طرز خفنی می خندد.چنان که عنقریب است نفسش بالا نیاید.میگم چه مرگته عزیزمممممممم؟ میگه آخه تو انسانیت هم نداری بدبختی!!!!!!!

ته نوشت: تا پست بعدی..... جیگرتان را قاچ قاچ.